Wat zijn schemekosten?
Schemekosten zijn de kosten per transactie die Visa en Mastercard bij acquirers in rekening brengen voor het gebruik van hun netwerken. Ze staan los van interchange, dat naar de kaartuitgevende bank gaat en in de EER is gemaximeerd onder Verordening (EU) 2015/751; schemekosten zijn niet gemaximeerd, en daarom hoort een merchant ze te kunnen zien.
Bijgewerkt september 2026 · overzicht van kracht sinds 1 juli 2026, volgende herziening verwacht in oktober 2026
Hoe schemekosten verschillen van interchange
Drie partijen nemen een deel van een kaartbetaling. Interchange betaalt de acquirer aan de uitgevende bank en is voor consumentenkaarten in de EER gemaximeerd op 0,2% (debet) en 0,3% (credit), met enkele nationale afwijkingen. Schemekosten betaalt de acquirer aan Visa of Mastercard voor het netwerk zelf; de schemes bepalen ze, niet de regelgever. De acquirer of betaalprovider legt zijn eigen marge erbovenop. Een blended tarief verbergt alle drie in één getal; interchange++ toont ze afzonderlijk.
| Component | Betaald door → aan | Basis | Gebruikelijke EER-bandbreedte |
|---|---|---|---|
| Interchange | acquirer → kaartuitgevende bank | percentage van de transactie, voor consumentenkaarten gemaximeerd door Verordening (EU) 2015/751 | 0,2% debet · 0,3% credit |
| Schemekosten | acquirer → Visa / Mastercard | percentage plus vast bedrag; varieert met authenticatie, uitgifteregio en kaarttype | ≈0,11–0,13% + € 0,035–0,045 bij geauthenticeerde consumentenkaarten; ≈0,19–0,20% + € 0,03–0,06 zonder authenticatie |
| Providermarge | merchant → acquirer / betaalprovider | contractueel bepaald; de enige component waarover een merchant onderhandelt | Paybyrd: binnen 1,25% + € 0,08 online, 0,50% in de winkel |
Wat schemekosten omhoog of omlaag drijft
Authenticatie is de grootste hefboom: een transactie met 3-D Secure of betaald met een netwerktoken draagt lagere schemekosten dan een transactie zonder beide. Daarna telt waar de kaart is uitgegeven — een kaart van buiten de EER kost meer om te accepteren dan een binnenlandse, en een interregionale kaart nog meer. Kaarttype (consument, zakelijk, debet, credit) en of de transactie card-present is, maken het plaatje compleet.
Hoe ze op een merchantafschrift verschijnen
Bij een blended contract verschijnen schemekosten nooit: ze zitten in het ene percentage dat je betaalt. Bij een interchange++-contract staan ze als eigen regel, per transactie, naast interchange en de providermarge. Paybyrd publiceert het doorberekende overzicht in beide gevallen, zodat een merchant met een blended tarief toch ziet welk deel daarvan van de netwerken is.
Een rekenvoorbeeld
Bij een online betaling van € 50 met een in de EER uitgegeven consumenten-Visa, geauthenticeerd met 3-D Secure: de gereguleerde interchange van 0,2% is € 0,10 en de schemekosten van 0,113% + € 0,035 zijn ongeveer € 0,09 — grofweg € 0,19 naar uitgever en netwerk. Paybyrds gepubliceerde onlinetarief van 1,25% + € 0,08 is € 0,71 op die betaling en bevat beide al; dezelfde kaart zonder authenticatie zou ongeveer € 0,13 aan schemekosten dragen.
Waarom de cijfers veranderen
Visa en Mastercard herzien hun prijslijsten in cycli van januari, juli en oktober. Paybyrd haalt het overzicht bij elke herziening opnieuw uit de bron-tarievenkaart, vermeldt op de pagina de ingangsdatum en de volgende verwachte herziening, en houdt de vorige pdf beschikbaar zodat een merchant ziet wat er veranderd is.
De vragen die het overzicht krijgt.
Zijn schemekosten gereguleerd?
Nee. De Interchange Fee Regulation maximeert interchange voor consumentenkaarten; schemekosten worden door Visa en Mastercard vastgesteld en zijn niet gemaximeerd. Daarom publiceert Paybyrd het overzicht dat het doorberekent.
Kan een merchant over schemekosten onderhandelen?
Nee — ze worden door de netwerken vastgesteld en bij elke acquirer in rekening gebracht. Wat een merchant kan veranderen is het aandeel geauthenticeerde en getokeniseerde transacties, de grootste bepaler van de kosten, en de providermarge erbovenop.
Wat is het verschil tussen interchange en schemekosten?
Interchange gaat naar de bank die de kaart uitgaf en is in de EER gereguleerd; schemekosten gaan naar het kaartnetwerk voor het beheer ervan en zijn dat niet. Beide worden bij de acquirer in rekening gebracht en doorberekend aan de merchant, blended of gespecificeerd afhankelijk van het contract.
Wie betaalt schemekosten?
De acquirer betaalt ze aan het scheme en verhaalt ze op de merchant. Bij een blended tarief zijn ze onzichtbaar in het percentage; bij interchange++ zijn ze gespecificeerd; bij Paybyrd zijn ze in beide gevallen gepubliceerd.
Waar zie ik de werkelijke cijfers?
In het overzicht van schemekosten: gebundelde all-in tarieven per regio en daaronder de posten uit de prijslijst — als pagina, pdf, JSON-bestand en CSV.